Przepisy Kodeksu Napoleona jako podstawa wpisu w księdze wieczystej

Szerokim echem odbiła się w mediach Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 roku, w której SN stwierdził, że przepis art. 713 Kodeksu Cywilnego Napoleona może stanowić samodzielną podstawę dokonania wpisu w księdze wieczystej prawa własności nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. To precedensowe rozstrzygnięcie oznacza, że w sytuacjach, w których dana nieruchomość ma nieuregulowany stan prawny i nie ma możliwości jego ustalenia, podstawą wpisu w księdze wieczystej mogą być niekiedy przepisy sprzed 200 lat.

Sąd Najwyższy stanął przed omawianym problemem w związku z wnioskiem Prezydenta Łodzi o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości, która księgi takiej nie miała a nie istniały żadne dokumenty pozwalające ustalić jej poprzednich właścicieli. W związku z tym Prezydent powołał się na przepis art. 713 Kodeksu Napoleona, który przewidywał domniemanie własności państwowej dla nieruchomości w sytuacji, gdy była ona „bez właściciela”. Sąd Rejonowy wniosek ten co prawda oddalił, lecz rozpatrujący tą sprawę w II instancji Sąd Okręgowy w Łodzi skierował pytanie do Sądu Najwyższego, który przesądził o słuszności twierdzeń Prezydenta.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>